ژاله صادقيان: استعداد و علاقه پايه آموزش است
ژاله صادقيان ، گوينده پيشكسوت راديو يكي از مدرسان باشگاه است. با او به گفتگو نشستيم تا با نحوه آموزش گويندگي در اين باشگاه بيشتر آشنا شويم.
چرا كلاسهاي آموزش گويندگي كه به صورت آزاد برگزار ميشوند، معمولا بازده خوبي ندارند و از اين كلاسها گويندهاي به راديو راه پيدا نميكند؟
اين كلاسها را معمولا گويندگان راديو برگزار ميكنند، اما اگر من گوينده خوب و ماهري باشم، دليل بر اين نيست كه بتوانم آموزشدهنده خوبي هم باشم. مواقعي ميشود كه توانايي انتقال هنرم را ندارم و از روش آموزشي چيزي نميدانم، به همين دليل نميتوانم به علاقهمندان راه درست گويندگي را آموزش دهم.
بنابراين شايد كلاسهاي آموزشياي كه باشگاه راديويي جوان داير كرده و شما هم در آن گوينده تربيت ميكنيد، نتيجهاي دربر نداشته باشد و نتواند گوينده تربيت كند.
من خيلي با آموزش گويندگي موافق نيستم، چون كار گويندگي يك جور مهارت و استعداد ويژهاي را ميطلبد و هنري است كه بايد ذاتا در وجود كسي باشد. با همه اينها تدريس در اين باشگاه را پذيرفتم، چون نوع ارائه آموزش در اين كلاسها متفاوت است.
تفاوت در حدي است كه بتواند گويندگي را به يك صفت ذاتي تبديل كند؟
منظورم اين نيست كساني كه در كلاسهاي گويندگي باشگاه شركت ميكنند قبلا تست دادهاند و ميزان توانمندي آنان بررسي شده است، بلكه ما به اين نتيجه رسيدهايم كه داوطلبان اين كلاسها قابليت لازم را دارند و تربيت و كسب مهارت اجراي راديويي را در اينجا ميآموزند و اگر توانستند موفق شوند، ما همه زحمتهايمان به ثمر ميرسد.
چرا اين جوانها بايد كلاسهاي عمومي رشتههاي ديگر را هم بگذرانند؟
گوينده راديو بايد يكسري اطلاعات عمومي نسبت به ساير رشتهها مثل نويسندگي، تهيهكنندگي و... بياموزد، چون اين اطلاعات موجب ميشود او در كارش موفقتر شود.
شما براي اين كه نسل جوان و مستعد به طور صحيح هدايت شوند، چه توصيهاي به مديران راديو داريد؟
اول اين كه جوانها از همان ابتدا مسيري علاقه و حرفه خود را انتخاب كنند و مرحله بعد به مديران رسانه برميگردد كه راه ورود علاقهمندان به راديو و تلويزيون را هموارتر كنند تا افراد توانمند بتوانند راحتتر وارد رسانه مورد علاقه خود شوند.
زينت پستادست